تغییر در مدار مشتری می تواند زمین را قابل سکونت تر کند!



در میان تمام سیارات شناخته شده، زمین دوستدار زندگی است، اما تحقیقات جدید نشان می دهد که اگر مدار مشتری تغییر کند، زمین می تواند حتی مهمان نوازتر از امروز باشد.

هنگامی که یک سیاره در مداری کاملاً دایره ای به دور ستاره خود قرار می گیرد، فاصله بین ستاره و سیاره هرگز تغییر نمی کند. با این حال، بیشتر سیارات دارای مدارهای غیرعادی به دور ستاره های خود هستند، به این معنی که مدار آنها بیضوی است. با نزدیک‌تر شدن سیاره به ستاره‌اش، داغ‌تر می‌شود که بر آب و هوای آن تأثیر می‌گذارد.

محققان دانشگاه کالیفرنیا با استفاده از مدل های دقیق بر اساس داده های منظومه شمسی، یک منظومه خورشیدی جایگزین ایجاد کرده اند. آنها با این رویکرد نظری دریافتند که اگر مدار مشتری نامنظم تر شود، تغییرات زیادی در شکل مدار زمین ایجاد می کند.

اندازه مشتری و کشش گرانشی بیشتر سیارک های بزرگ را که به سمت منطقه قابل سکونت منظومه شمسی، جایی که زمین به دور خورشید می چرخد، منحرف می کند. منطقه قابل سکونت محدوده مداری اطراف یک ستاره است که در آن سطح سیاره می تواند آب مایع را تحمل کند و دمای سطح آن بین صفر تا 100 درجه سانتیگراد است. این محدوده دما باعث می شود که سطح زمین برای انواع حیات شناخته شده قابل سکونت باشد. حتی مناطق بسیار سرد یا گرم برای زندگی کمتر مساعد هستند.

در این مدل، محققان خروج از مرکز مدار مشتری را تغییر دادند و در نهایت از مدار زمین عبور کردند. سپس، اغتشاش گرانشی ناشی از غول گازی غول پیکر، مدار زمین را از مرکز خارج می کند. در نتیجه، زمین به خورشید نزدیکتر شده و میزان کج شدن زمین به سمت خورشید یا دور شدن از آن کاهش یافته است. بخش هایی از سطح زمین که اکنون زیر یخبندان هستند، گرم شده و دما تا محدوده قابل سکونت افزایش یافته است.

حتما بخوانید:
آلمان با افزایش ویروس کرونا ، بلوک سختی را به خود گرفته است

همین مدل نشان می دهد که اگر مشتری بیش از حد به خورشید نزدیک می شد، زمین را به شدت کج می کرد و بیشتر سطح زمین پوشیده از یخ می شد.

«استفن کین» یکی از محققان این پروژه گفت: درک تأثیر مشتری بر آب و هوای زمین و همچنین تأثیر آن بر مدار زمین در گذشته و آینده مهم است.

در نهایت، حرکت سیارات غول پیکر برای پیش بینی قابلیت سکونت سیارات در منظومه های دیگر و همچنین تلاش برای درک اثرات آنها بر منظومه شمسی مهم است.

این تحقیق در “The Astronomical Journal” منتشر شده است.

دیدگاهتان را بنویسید