[ad_1]

نویسنده رئیس Fulcrum Asset Management است

هنگامی که لارنس سامرز در سخنرانی خود در صندوق بین المللی پول در سال 2013 اهمیت اصلی رکود سکولار را برای اقتصاد جهانی شناسایی کرد ، استاد دانشگاه هاروارد انگشت خود را روی مهمترین نیروی محرک بازارهای مالی در سال 2010 گذاشت.

و همینطور می ماند. جهت گیری رکود سکولار پس از پایان همه گیری در تاریخ برای قیمت دارایی بسیار مهم خواهد بود.

تفسیر پروفسور سامرز از این اصطلاح – که در ابتدا توسط آلوین هانسن در سال 1938 ابداع شد – استدلال می کند که هزینه زیاد در سرمایه گذاری برنامه ریزی شده ، تعادل جهانی را با نرخ واقعی بهره پایین تر از اواسط دهه 2000 به زیر صفر رسانده و تهیه سیاست های لازم برای سیاست های پولی را دشوار می کند. محرک پس از بحران مالی 2008

نرخ واقعی بهره واقعی تا حدودی کاهش یافته است ، اما برای جلوگیری از رشد آهسته کافی نیست ، بنابراین تورم به زیر هدف 2٪ بانک مرکزی ، به ویژه در ژاپن و منطقه یورو ، کاهش یافته است.

این نیروها بسیاری از روندهای اصلی در بازارهای جهانی را توضیح داده اند. نرخ های بهره کوتاه مدت برای مدت طولانی “پایین تر” باقی ماند ، نه به این دلیل که بانک های مرکزی سعی کردند یک حباب مصنوعی را در قیمت دارایی ها افزایش دهند ، بلکه به این دلیل که آنها به اندازه کافی به فشارهای نزولی نرخ واقعی بهره تعادل پاسخ دادند.

بازده اسمی و واقعی اوراق قرضه در اقتصادهای پیشرفته همچنان رو به کاهش بود و در بسیاری از کشورها به مرزهای پایین تر موثر رسید. از آنجایی که تقاضا برای اوراق بهادار “امن” با درآمد ثابت بیش از میزان عرضه بود ، تقاضای ناامیدکننده بازده به اعتبار شرکت ها و بدهی های بازار در حال ظهور ریخته شد ، و باعث شد اسپرد اعتباری محدود شود.

این سهام از نرخ تخفیف پایین برای سود آینده در نتیجه نرخ بهره کم ریسک کمتر بهره مند شدند. قیمت سهام در برابر رشد آهسته تولید قرار گرفت و به ارتفاعات سرگیجه آور افزایش یافت. در همین حال ، سود از تورم پایین دستمزد ، یکی دیگر از علائم احتمالی رکود سکولار ، بهره مند شده است.

رابرت شیلر از ییل ، ​​که نسبت به حباب های قبلی سرمایه و مسکن هشدار داده بود ، اخیراً نوشت که بازده کمتری از اوراق قرضه از بالاترین رتبه سهام نسبت به درآمد گذشته و آینده پشتیبانی می کند. به گفته وی ، این بار هیچ حباب ارزش ویژه سهام در بازار مشترک وجود ندارد.

سهام حاصل از تغییرات تکنولوژیکی و ساختاری ، به ویژه فاانگ – فیس بوک ، اپل ، آمازون و گوگل و نتفلیکس – بهترین چشم انداز برای رشد درآمد بلند مدت در نظر گرفته شد ، بنابراین آنها بیشترین سود را از کاهش نرخ تخفیف می برند.

با این حال ، برآوردهای اخیر در این شرکت های جدید رشد ، که به دلیل پدیده های احتکاری مانند انفجار وسایل نقلیه مخصوص یا Spacs تقویت می شوند ، بسیار کف آلود به نظر می رسند و در برابر هرگونه افزایش بازده واقعی اوراق قرضه بسیار آسیب پذیر هستند.

حتی در طی همه گیری ، رکود سکولار هنوز هم نقشی حیاتی دارد. بازارها عادت به خرید گسترده دارایی های بانک مرکزی ، همراه با رشد کسری بودجه در ایالات متحده در دوران رئیس جمهور دونالد ترامپ داشتند ، بدون اینکه اثرات سوئی ببینند. بنابراین آنها آمادگی پذیرش تزریق های گسترده مالی و پولی سال 2020 را با آرامش داشتند.

دهه ها پیش که کمبود پس انداز جهانی بود ، اینگونه نبود. یک همه گیری جهانی در دهه 1970 تورمی می توانست نرخ بهره را افزایش دهد و سیاست های انبساطی را بسیار دشوارتر کند.

کمی اغراق است اگر بگوییم اکنون همه سرمایه گذاران رکود سکولار هستند. اما در مورد آینده چطور؟

آخرین تفکر پروفسور سامرز ، جیسون فرمن و دیگر طرفداران دانشگاهی این نظریه نشان می دهد که همان نیروهای طولانی مدت که در دهه های اخیر سلطه داشته اند ، پس از همه گیری دوباره ظاهر می شوند.

آنها این ایده را که نیروهای ساختاری مانند اشباع جهانی پس انداز ، پیری جمعیتی و نابرابری درآمد به اندازه کافی چرخانده اند تا این حماسه را در چند سال آینده خاتمه دهند ، رد می کنند.

همچنین آنها انتظار ندارند که بعد از Covid-19 ذهنیت “20s خروشان” ظهور کند. این مطابق با سخنرانی اخیر هلن ری است. وی اظهار داشت که تأثیرات طولانی مدت بحران مالی و همه گیری ، نرخ بهره را در سال های 2020 کاهش می دهد.

بازارهای مالی احتمالاً رفتاری را که قبل از همه گیری مشاهده شده از سر می گیرند. بازده تقریباً صفر اوراق قرضه از بازارهای سهام پویا حمایت خواهد کرد.

با این حال ، یک هشدار وجود دارد: سیاست های مالی ممکن است به اندازه کافی تحریک کننده باشد تا جهت حرکت برای نرخ بهره واقعی تعادل را تغییر دهد.

همزمان با روی کار آمدن جو بایدن ، رئیس جمهور منتخب ایالات متحده ، رکود دنیوی او را تحت فشار قرار می دهد تا از فرصت نادر برای رد ریاضت اقتصادی استفاده کند و محرک های مالی را 2.5 تریلیون دلار افزایش دهد. دلار از سال 2021 تا 23.

مفسران ، از جمله مارتین ولف ، معتقدند که میراث نسبت بالای بدهی عمومی به تنهایی نباید منجر به بحران های مالی یا تورم شود ، بنابراین از نظر تئوری فرصت های مالی زیادی برای گسترش وجود دارد.

طرح اقتصادی مارشال به وضوح برای ترمیم زیرساخت ها ، بهبود تغییرات آب و هوا و کاهش نابرابری مورد نیاز است.

اما آنچه برای اقتصاد جهانی مفید است لزوماً برای قیمت دارایی خوب نیست.

تزریق مالی چند درصدی تولید ناخالص داخلی ایالات متحده ممکن است رکود سکولار را معکوس کند. اما همچنین می تواند نرخ تخفیف بلند مدت را افزایش دهد و بازار صعودی را به سهام جهانی تبدیل کند.

سرمایه گذاران باید مراقب آنچه می خواهند باشند.

[ad_2]

منبع: tech4life.ir

ایندکسر